Landjuweel 2017: Familiedag.

Originally posted on kunstpoort:
Sommigen zullen denken dat een familiedag een dag is met luchtkastelen, kinderen en ouders wandelend door de attracties en hotdogkraampjes. Niet dus. Vandaag,  in de namiddag van zaterdag 4 november, zijn er twee theaterstukken opgevoerd die over de familie gaan. De kernfamilie  “Kaatje is verdronken” is een “huis-clos” tussen een moeder,…

A ghost story

Ondanks de trage opbouw en af en toe wat lang uitgesponnen scènes is dit een interessante bezinning over de dood, het leven na de dood en de relativiteit van de tijd. De regisseur neemt een risico door het spook voor te stellen als een laken met twee gaten, maar wie hierin wil/kan meegaan, krijgt uiteindelijk waar voor zijn geld en zelfs wat stof tot nadenken op de weg naar huis.

Het tweede gelaat

Halfslachtige poging om Hollywoodiaanse thriller te maken Erik Van Looy verraste vriend en vijand met De zaak Alzheimer in 2003. Met deze film werd de Vlaamse film voor het eerst op de wereldkaart gezet. Er werd zelfs enige tijd gesproken over een Amerikaanse remake. In 2009 viel Jan Verheyen de eer te beurt een tweede verhaal…

De magische vampierentand

Iets wat veel mensen niet lijken te weten, is dat Arte del Sueño een eigen kinderafdeling heeft met de naam Arte del Niño. Tweejaarlijks laten zij het beste van zichzelf zien in een spetterende musical. Sofie Pluym schrijft doorgaans het verhaal en neemt ook de regie voor haar rekening. Twee jaar geleden was dat De vloek van Mofistiow. Dit jaar was dat De magische vampierentand.

Manke Billy

Dromen zijn bedrog… Martin McDonagh staat bekend om zijn zwarte komedies. De kleine kantjes van de mens worden uitvergroot en dat leidt vaak tot grappige, maar even goed tot sterk dramatische elementen. Je zou zijn stukken kunnen omschrijven als moderne tragikomedies van de zwarte soort. Zo ook Manke Billy (The Cripple of Inishmaan). Het hernieuwde…

Films die ik zag in oktober ’17

Sfeer en beeldenpracht primeren oktober Films die ik zag in oktober ’17 – Film & Theater – Medium Sfeer en beeldenpracht primeren oktober D el Toro, Villeneuve en zelfs onze eigen Roskam zijn meesters in het creëren van sfeer. Deze drie regisseurs werken dan ook samen met de crème de la crème van de D.O.P.’s….

Blade Runner 2049

35 jaar na het klassieke meesterwerk Blade Runner, geregisseerd door Ridley Scott, komt nu het langverwachte vervolg. Was Scott toen de meester van het genre (sci-fi), dan zou dat nu wel eens Denis Villeneuve kunnen worden. Hij kreeg een Oscarnominatie voor de instant-classic Arrival en maakte daarvoor al indruk met Prisoners, Enemy en Sicario. Net als Scott toont hij zich een meester in sfeerschepping. Dit vervolg is een ode aan de klassieker, maar weet er tegelijkertijd ook zijn eigen draai aan te geven.

King of the Belgians

Het is bijna niet te geloven dat een Belgische film van dit niveau moeite had om een verdeler te vinden in het eigen België. Zeker als je weet dat de film in de officiële selectie zat van Venetië in 2016 en daar zelfs een staande ovatie te beurt viel. De film verhaalt de lotgevallen van koning Nicolas III en zijn gevolg bij een hilarisch-absurde road trip door de Balkan.

Vijand van het volk

Als je aan Ibsen denkt, dan komt het woord ‘gedateerd’ toch bijna onmiddellijk bij je op. Als er één stuk is dat nu nog relevant is, dan is het wel Vijand van het volk. Het verhaal van een toegewijde burgemeester die ‘zijn’ stad wil opwaarderen door er een hypermodern wellnessresort neer te poten, wordt door Geert Six bewerkt tot een moderne parabel van een man die zijn eigen ondergang tegemoet gaat.

Le Fidèle

Onvoorwaardelijke en allesoverstijgende liefde Ook voor zijn derde film werkt Roskam samen met Mathias Schoenaerts. Zelf noemt hij het het tweede deel van een misdaadtrilogie, na Rundskop. Le fidèle vertelt het verhaal van de allesoverstijgende liefde tussen Gigi, een Brusselse gangster en Bibi, een jonge racepilote. Zijn vaste DOP Nicholas Karakatsanis is ook weer van…

Dogville

In 2003 won Lars Von Trier de Gouden Palm met Dogville, een fascinerend drama over een jonge vrouw die terechtkomt in Dogville, een klein stadje in Amerika. Dat was op z’n minst verrassend te noemen omdat Von Trier zich hier niet houdt aan de geldende filmconventies. Hij tekende straten en huizen op de grond in een grote hangar en plaatste daar een beperkt aantal attributen in. Daarin moesten de acteurs aan de slag. Dat vroeg een inspanning van de kijker, maar wie hierin meeging, zag een fantastische film met een sterk verhaal, gedragen door een ijzersterke cast. Cultuurkapel De Schaduw vroeg aan Eric Meirhaeghe om deze film te vertalen naar de planken.

Skylight

Dit is duidelijk een acteursstuk en het moet gezegd dat zij de mooie tekst (hertaald door Ligtvoet zelf nvdr.) sterk naar voor weten te brengen. Het is nu al uitkijken naar Duivelsengel, de tweede productie van Mémoire Perdue, die nu al een aangename (en misschien ook broodnodige) toevoeging lijkt aan het theaterlandschap in Vlaanderen.