Paddington 2

In 1958 verscheen A bear called Paddington van Michael Bond. Het was een kinderboek over het beertje Paddington dat door zijn pleegouders Lucy en Pastuzo op een boot wordt gezet van Peru naar London en daar terechtkomt bij de Browns, met wie hij allerlei avonturen beleeft. In 2015 regisseerde Paul King de eerste film, gebaseerd op het wereldberoemde boek dat in meer dan dertig talen vertaald werd. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik de eerste film niet gezien heb. Nu speelt deel twee in de zalen en naar jaarlijkse gewoonte ga ik tijdens de examenperiode met (een deel van) mijn ouder wordende kinderen naar de bioscoop. Aangezien er niet veel anders te zien was, gaven we deze Paddington 2maar een kans. En dat spijt mij niet.

Advertenties

De Tien: beste Kerstfilms estafette race

De perfecte blogathon voor deze tijd van het jaar Om de zoveel tijd organisteert collega-blogger De Filmkijker een zogenaamde ‘blogathon’. De bedoeling is dan dat zoveel mogelijk filmbloggers een artikel schrijven rond het voorgestelde thema. Ditmaal is het opnieuw een estafette-race. De regels zijn, net zoals bij de vorige estafettes, simpel: De lijst bestaat uit 10…

Chocolade met peper

De sterkte van kleine verhalen.
Ze worden nog te weinig verteld, die kleine menselijke verhalen over dagdagelijkse problemen. In Hollywood komt er hedentendage bijna altijd een superheld aan te pas en in het professioneel theater lijkt ‘performance’ meer en meer de bovenhand te nemen. Gelukkig zijn er kleinere professionele gezelschappen die dat lijken begrepen te hebben. Kijk maar naar Mémoire Perdue met Skylight. Ook het Zwevegems Teater grijpt af en toe terug naar dergelijke stukken, zoals vorig jaar met De kras en dit jaar met Chocolade met peper van Christine Reverho.

Films die ik zag in november ’17

Armoede troef Films die ik zag in november ’17 – Film & Theater – Medium Armoede troef Weinig films gezien in november. Begonnen met het ontgoochelende Het tweede gelaat, gevolgd door het poëtische, maar zeer bevreemdende A ghost story. Tallulah was een aangenaam tussendoortje maar de mooiste film van deze maand kwam helemaal op het…

A ghost story

Ondanks de trage opbouw en af en toe wat lang uitgesponnen scènes is dit een interessante bezinning over de dood, het leven na de dood en de relativiteit van de tijd. De regisseur neemt een risico door het spook voor te stellen als een laken met twee gaten, maar wie hierin wil/kan meegaan, krijgt uiteindelijk waar voor zijn geld en zelfs wat stof tot nadenken op de weg naar huis.

Het tweede gelaat

Halfslachtige poging om Hollywoodiaanse thriller te maken Erik Van Looy verraste vriend en vijand met De zaak Alzheimer in 2003. Met deze film werd de Vlaamse film voor het eerst op de wereldkaart gezet. Er werd zelfs enige tijd gesproken over een Amerikaanse remake. In 2009 viel Jan Verheyen de eer te beurt een tweede verhaal…

De magische vampierentand

Iets wat veel mensen niet lijken te weten, is dat Arte del Sueño een eigen kinderafdeling heeft met de naam Arte del Niño. Tweejaarlijks laten zij het beste van zichzelf zien in een spetterende musical. Sofie Pluym schrijft doorgaans het verhaal en neemt ook de regie voor haar rekening. Twee jaar geleden was dat De vloek van Mofistiow. Dit jaar was dat De magische vampierentand.

Manke Billy

Dromen zijn bedrog… Martin McDonagh staat bekend om zijn zwarte komedies. De kleine kantjes van de mens worden uitvergroot en dat leidt vaak tot grappige, maar even goed tot sterk dramatische elementen. Je zou zijn stukken kunnen omschrijven als moderne tragikomedies van de zwarte soort. Zo ook Manke Billy (The Cripple of Inishmaan). Het hernieuwde…

Films die ik zag in oktober ’17

Sfeer en beeldenpracht primeren oktober Films die ik zag in oktober ’17 – Film & Theater – Medium Sfeer en beeldenpracht primeren oktober D el Toro, Villeneuve en zelfs onze eigen Roskam zijn meesters in het creëren van sfeer. Deze drie regisseurs werken dan ook samen met de crème de la crème van de D.O.P.’s….

Blade Runner 2049

35 jaar na het klassieke meesterwerk Blade Runner, geregisseerd door Ridley Scott, komt nu het langverwachte vervolg. Was Scott toen de meester van het genre (sci-fi), dan zou dat nu wel eens Denis Villeneuve kunnen worden. Hij kreeg een Oscarnominatie voor de instant-classic Arrival en maakte daarvoor al indruk met Prisoners, Enemy en Sicario. Net als Scott toont hij zich een meester in sfeerschepping. Dit vervolg is een ode aan de klassieker, maar weet er tegelijkertijd ook zijn eigen draai aan te geven.

King of the Belgians

Het is bijna niet te geloven dat een Belgische film van dit niveau moeite had om een verdeler te vinden in het eigen België. Zeker als je weet dat de film in de officiële selectie zat van Venetië in 2016 en daar zelfs een staande ovatie te beurt viel. De film verhaalt de lotgevallen van koning Nicolas III en zijn gevolg bij een hilarisch-absurde road trip door de Balkan.

Vijand van het volk

Als je aan Ibsen denkt, dan komt het woord ‘gedateerd’ toch bijna onmiddellijk bij je op. Als er één stuk is dat nu nog relevant is, dan is het wel Vijand van het volk. Het verhaal van een toegewijde burgemeester die ‘zijn’ stad wil opwaarderen door er een hypermodern wellnessresort neer te poten, wordt door Geert Six bewerkt tot een moderne parabel van een man die zijn eigen ondergang tegemoet gaat.