Paddington 2

In 1958 verscheen A bear called Paddington van Michael Bond. Het was een kinderboek over het beertje Paddington dat door zijn pleegouders Lucy en Pastuzo op een boot wordt gezet van Peru naar London en daar terechtkomt bij de Browns, met wie hij allerlei avonturen beleeft. In 2015 regisseerde Paul King de eerste film, gebaseerd op het wereldberoemde boek dat in meer dan dertig talen vertaald werd. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik de eerste film niet gezien heb. Nu speelt deel twee in de zalen en naar jaarlijkse gewoonte ga ik tijdens de examenperiode met (een deel van) mijn ouder wordende kinderen naar de bioscoop. Aangezien er niet veel anders te zien was, gaven we deze Paddington 2maar een kans. En dat spijt mij niet.

Advertenties

De Tien: beste Kerstfilms estafette race

De perfecte blogathon voor deze tijd van het jaar Om de zoveel tijd organisteert collega-blogger De Filmkijker een zogenaamde ‘blogathon’. De bedoeling is dan dat zoveel mogelijk filmbloggers een artikel schrijven rond het voorgestelde thema. Ditmaal is het opnieuw een estafette-race. De regels zijn, net zoals bij de vorige estafettes, simpel: De lijst bestaat uit 10…

Films die ik zag in november ’17

Armoede troef Films die ik zag in november ’17 – Film & Theater – Medium Armoede troef Weinig films gezien in november. Begonnen met het ontgoochelende Het tweede gelaat, gevolgd door het poëtische, maar zeer bevreemdende A ghost story. Tallulah was een aangenaam tussendoortje maar de mooiste film van deze maand kwam helemaal op het…

A ghost story

Ondanks de trage opbouw en af en toe wat lang uitgesponnen scènes is dit een interessante bezinning over de dood, het leven na de dood en de relativiteit van de tijd. De regisseur neemt een risico door het spook voor te stellen als een laken met twee gaten, maar wie hierin wil/kan meegaan, krijgt uiteindelijk waar voor zijn geld en zelfs wat stof tot nadenken op de weg naar huis.

Het tweede gelaat

Halfslachtige poging om Hollywoodiaanse thriller te maken Erik Van Looy verraste vriend en vijand met De zaak Alzheimer in 2003. Met deze film werd de Vlaamse film voor het eerst op de wereldkaart gezet. Er werd zelfs enige tijd gesproken over een Amerikaanse remake. In 2009 viel Jan Verheyen de eer te beurt een tweede verhaal…

Films die ik zag in oktober ’17

Sfeer en beeldenpracht primeren oktober Films die ik zag in oktober ’17 – Film & Theater – Medium Sfeer en beeldenpracht primeren oktober D el Toro, Villeneuve en zelfs onze eigen Roskam zijn meesters in het creëren van sfeer. Deze drie regisseurs werken dan ook samen met de crème de la crème van de D.O.P.’s….

Blade Runner 2049

35 jaar na het klassieke meesterwerk Blade Runner, geregisseerd door Ridley Scott, komt nu het langverwachte vervolg. Was Scott toen de meester van het genre (sci-fi), dan zou dat nu wel eens Denis Villeneuve kunnen worden. Hij kreeg een Oscarnominatie voor de instant-classic Arrival en maakte daarvoor al indruk met Prisoners, Enemy en Sicario. Net als Scott toont hij zich een meester in sfeerschepping. Dit vervolg is een ode aan de klassieker, maar weet er tegelijkertijd ook zijn eigen draai aan te geven.

King of the Belgians

Het is bijna niet te geloven dat een Belgische film van dit niveau moeite had om een verdeler te vinden in het eigen België. Zeker als je weet dat de film in de officiële selectie zat van Venetië in 2016 en daar zelfs een staande ovatie te beurt viel. De film verhaalt de lotgevallen van koning Nicolas III en zijn gevolg bij een hilarisch-absurde road trip door de Balkan.

Le Fidèle

Onvoorwaardelijke en allesoverstijgende liefde Ook voor zijn derde film werkt Roskam samen met Mathias Schoenaerts. Zelf noemt hij het het tweede deel van een misdaadtrilogie, na Rundskop. Le fidèle vertelt het verhaal van de allesoverstijgende liefde tussen Gigi, een Brusselse gangster en Bibi, een jonge racepilote. Zijn vaste DOP Nicholas Karakatsanis is ook weer van…

Films die ik zag in september ’17

De nachtmensen gaan op zoek naar geluk Films die ik zag in september ’17 – Film & Theater – Medium Als ik alle films op een rijtje zet die ik zag in september, dan lijken twee onderwerpen toch een rode draad te vormen. Vele van de personages leven ’s nachts en op de één of…

It

Een prachtig, grappig coming-of-age verhaal, afgewisseld met een knap gespeeld en goed in beeld gebracht griezelverhaal over een dansende clown.

Cargo

Cargo is een sfeervol menselijk drama. Wat we te zien krijgen, is een degelijke en goed gemaakte Vlaamse film, maar het niveau van Bevergem halen ze net niet.