Het tweede gelaat

on

Halfslachtige poging om Hollywoodiaanse thriller te maken

Erik Van Looy verraste vriend en vijand met De zaak Alzheimer in 2003. Met deze film werd de Vlaamse film voor het eerst op de wereldkaart gezet. Er werd zelfs enige tijd gesproken over een Amerikaanse remake. In 2009 viel Jan Verheyen de eer te beurt een tweede verhaal te mogen verfilmen van het flikkenduo Vincke en Verstuyft. Dat werd Dossier K, een meer dan degelijke politiethriller. Ook deel drie werd aan Jan Verheyen gegeven, maar dat resulteert in een vermakelijke, maar half mislukte poging om een goede actiethriller te maken met horrorelementen.

Het_Tweede_Gelaat_Poster_v2-b5d84410ed862b07a1646b138c9ac22b-popup-l

Horrorelementen

Dat Jan Verheyen enige affiniteit heeft met het horrorgenre is genoegzaam bekend. Herinner u zijn fameuze ‘Nacht van de wansmaak’ of zijn half mislukte Alias. Met Het tweede gelaat doet hij opnieuw een poging om horrorelementen in zijn film te verwerken. Het duo Vincke en Verstuyft moet op zoek naar een gestoorde seriemoordenaar nadat een reeks onthoofde vrouwenlijken ontdekt wordt. De vriendschap tussen beide heren wordt danig op de proef gesteld als Verstuyft verliefd wordt op één van de bijna-slachtoffers van de moordenaar. Hij start zijn eigen zoektocht en gaat hierdoor meermaals zijn boekje te buiten.

het_tweede_gelaat_1
Werner De Smedt & Sofie Hoflack

Scenario schiet te kort

De Bouw en De Smedt kennen hun personages ondertussen en spelen die dan ook naar behoren. De reacties van Verstuyft tegenover ‘dienen Ollander’ voelen af en toe wat geforceerd aan, maar dat kan even goed aan het scenario liggen. Een scenario waar nog wel het één en ander aan schort. Ondanks een aantal mogelijke daders, is het al vrij snel duidelijk wie de echte dader is. Veel voorspelbaarder dan dat wordt het niet. Ook blijf je serieus op je honger zitten over wat de motieven van de dader zijn. En dat is bijzonder jammer in een reeks waar tot nu toe de personages centraal stonden. Tenslotte was de keuze van Sofie Hoflack als love interest van Verstuyft wellicht niet de beste. Ze doet haar best, maar is zelden geloofwaardig in een nochtans cruciale rol in het geheel. Nog een speciale vermelding wel voor Greg Timmermans, immer betrouwbaar zoals ook nu als de trouwe Cassiers.

adaptive-image_1-300-225_480-600-340_720-1225-690_size_10513.jpg
Werner De Smedt & Koen De Bouw

Doorsnee politiethriller

Als je echter doorheen de gaten in het scenario kijkt en je niet stoort aan de ongeloofwaardigheid en de voorspelbaarheid, is dit een genietbare politiethriller. Maar dan wel één van dertien in een dozijn die zelden het niveau van een lange aflevering van Flikken overtreft. Een gemiste kans om deze trilogie met een knaller af te sluiten. Hopelijk komt er nog een vierde kans.

2,55

Regie: Jan Verheyen

Met: Koen De Bouw, Werner De Smedt, Marcel Hensema, Sofie Hoflack, Greg Timmermans, Jurgen Delnaet, Ikram Abaoud, Hendrik Aerts & Chris Van den Durpel

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s