Bij Jules en Alice (Tom Lanoye) door Theater Platteau

on

Herkenbare marginaliteit

Lanoye is een meester in het beschrijven van herkenbare menselijke situaties. Zijn boeken en stukken bevatten gewone mensen met af en toe rare trekjes. Mensen die wij allemaal kennen of weleens van gehoord hebben. Dat is bij deze Bij Jules en Alice niet anders. We kijken als het ware binnen bij hen en stellen vast dat het daarbinnen zeker niet altijd rozengeur en maneschijn is.

Grappig en schrijnend tegelijk

Alice blijft verweesd achter na de dood van haar geliefde Jules. Aan de hand van een hele reeks flashbacks kijken we terug naar het leven van Jules en Alice. Hoe ze verliefd werden, hun trouwfeest, de obsessie van Jules voor autowrakken, de moeizame relatie van Jules met zijn moeder, enz. Dit alles gebeurt onder het alziend oog van buurvrouw en roddeltante madame Verstraete en haar man. Aan de hand van schrijnende en grappige anekdotes kom je te weten hoe Jules uiteindelijk aan zijn einde is gekomen…

We keren terug in de tijd

Al van bij aanvang is duidelijk: we keren terug in de tijd. Iedereen draagt kleren van een aantal decennia geleden en ook het meubilair vertelt ons dat we een reis maken naar vroeger. Het verhaal omspant ook een aantal decennia en maakt regelmatig tijdssprongen. Siska Houthoofd en Pieter Verbeke zijn ronduit schitterend als respectievelijk Alice en Jules. Myriam Anne is compleet geloofwaardig als roddeltante en Bart Claeys weet een leuke foute grappenmaker neer te zetten.

Rare keuzes

Hier en daar worden rare keuzes gemaakt en wordt misschien net iets te veel de grap opgezocht. Dit terwijl het verhaal op zich eigenlijk schrijnend is. Waarom spelen de buren bijvoorbeeld de ene keer in slow motion op de achtergrond en een andere keer dan weer gewoon? Waarom wordt er nu eens wel en dan weer niet voor bewust foute kledij gekozen? Door regelmatig heel bewust de grap op te zoeken, gaat het schrijnende van het verhaal vaak verloren.

Leuke momenten

De voorstelling bevat echter genoeg leuke momenten en weet af en toe ook te verrassen. Al blijft het jammer dat de humor vaak de bovenhand neemt in een voor de rest niet zo grappig verhaal. Wat er ook van zij, een voorstelling bijwonen bij Theater Platteau is altijd een klein feest. Je wordt ontvangen als een echte VIP en de sfeer zit er altijd in. Tot volgend jaar, vrienden van Platteau.

Regie: Kris Vansteelandt

Spel : Myriam Anne , Brent Lauwers, Dries Werbrouck,
Bart Claeys, Nele Sercu, Pieter Verbeke & Siska Houthoofd

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s