Pier (Jan Sobrie) door Zwevegems Teater

Opgekropte razernij

Pier is ne rare gast.
Ne sympathieke loser.
Weg van huis.
Weg van werk.
Weg van de wereld.
Zo ene waarvan dat ge denkt, dat is niets voor mij…
En toch was ’t chemie.
Ne vuurbal.

Pier is het resultaat van de jongerenwerking 2011 van Theater Antigone. Acht jongeren tussen 18 en 22 werkten samen met theatermaker Jan Sobrie. Bij Theater Antigone creëerde Jan eerder al de voorstellingen Fimosis (geselecteerd voor het Theaterfestival 2006), Hola que tal en Enkele Reis (coproductie BRONKS). Pier is een speciale kerel. Hij is verpleger en na de breuk met zijn vriendin komt hij in een nieuwe buurt wonen.

Het decor is sober met achteraan jardin een matras en vooraan cour twee raamlamellen en een spiegelvenster. De voorstelling opent met een knap beeld van Pier in tegenlicht achter de lamellen met tangomuziek op de achtergrond. De tango wordt gedanst door twee dansers, terwijl de nieuwe buren en ook het ex-liefje van Pier één voor één hun verhaaltje komen vertellen. Geleidelijk aan is Pier meer en meer alleen aan het woord, afgewisseld door korte dialogen met toevallige passanten (een telenet-verkoper, een caissière, een ober, enz.). De beelden die regisseur Gino Debeyne creëert zijn één voor één prachtig, maar het waarom is niet altijd even duidelijk. Het beeld van de ondervraging in het politiekantoor bijvoorbeeld was me niet duidelijk. Het laatste beeld waarbij Pier naar voren komt en de rest van de personages in slow motion achteruit deinst, werkt dan wel heel goed, evenals het beeld waarbij Pier zijn hoofd door de lamellen steekt. Jammer is dan weer dat de echte agressie, nodig bij de scène waar Pier de gyproc kapot slaat, ontbreekt. Hiervoor moeten de lamellen afgehaakt worden en voorzichtig op een matras gedeponeerd worden. Je ziet aan Pier dat dit voorzichtig moet gebeuren. Spijtig.

De rol van Pier wordt meer dan voortreffelijk vertolkt door Vincent Vanhoutteghem, die dan ook meer dan 60% van de tijd alleen aan het woord is. Toch een beetje jammer misschien dat een aantal monologen uitgesplitst werden. Genoten van een hele mooie voorstelling met een knappe enscenering.

Regie: Gino Debeyne

Met: Vincent Vanhoutteghem, Bieke Vanlaeken, Roos Courtens, Magda Callens, Martine Degraeve, Jan Vanden Berghe, Mieke Vanoverberghe, Sylvia Delabie, Eugène Delabie & Caroline Taeckens

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s