Ginds, tussen de netels (Dimitri Verhulst) door Triene Wup Sente

on

Lorca met een DJ

Lorca heeft zijn fanbase in theatermiddens, maar mijn ding is het niet echt. Het is dan ook een verademing om een hedendaagse bewerking van zijn werk te zien. Dimitri Verhulst behield de essentie van het orginele verhaal van Bloedbruiloft, verplaatste het naar het platteland in Vlaanderen en deed er zijn eigen ding mee. Twee families, de Muermansen en de Delfossen, staan elkaar al generaties lang naar het leven en ze lijken voorbestemd om het zo te houden. Cédric Delfosse gaat trouwen met Emelyne Dupont. Kwatongen beweren dat het een ‘gearrangeerd’ huwelijk is, zodat Cédric meer percelen brandnetel kan bewerken. Nog kwadere tongen beweren dat Emelyne ooit ‘iets’ zou hebben gehad met Léon Muermans, zoon van de erfvijand van de familie Delfosse.

Het hele stuk speelt zich af tijdens het trouwfeest van Cédric & Emelyne, doorspekt met flashbacks. Hierin zien we hoe de relatie tussen beide families zo is kunnen ontsporen. Ook het liefdesleven van Emelyne wordt beetje bij beetje blootgelegd. Het sobere decor bestaat uit een kleine keuken en een (kook)tafel. Terwijl een aantal acteurs het beste van zichzelf geven, blijft de rest van de cast op de achtergrond. Ze zitten aan tafel in de keuken, halen drank uit de frigo of bekijken hun mede-acteurs vanuit de achtergrond. Zo heb je constant de indruk dat je naar één groot feest zit te kijken.

De voorstelling is mooi opgebouwd en gaat heel knap van start met de bevalling van Cédric en Léon. Beide acteurs zijn in een wit doek gewikkeld en worden door de moeder uit hun respectievelijke doeken getrokken. Dit terwijl op de achtergrond dreigende muziek te horen is. Vervolgens komt het allemaal wat aarzelend op gang, maar zodra het feest losbarst, is het genieten geblazen. Tijdens de vele dansen worden de relaties tussen de verschillende personages duidelijk. Een pluim voor de DJ (aka pastoor) die op een ludieke manier het trouwfeest opluistert. De ondertoon blijft echter duister en dreigend en dat vertaalt zich in een indrukwekkende climax waar Léon en Cédric elkaar naar het leven staan en Emelyne berouw toont. Een hele mooie voorstelling die je meeneemt in Verhulst zijn visie op de wereld van Lorca.

Regie: Bernard Decock

Met: Xavier Devos, Melanie Verbeke, Mia Vromant, Pieter Pottie, Kimberly Claeys, Sien Pottie, Paulien Pottie, Jasper Vanwildemeersch, Koen Pottie & Tine Coucke

Advertenties

One Comment Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s