Lokerse Feesten 2015

Ode aan de vrouw…

Yevgueni
Klaas Delrue

Een veelbelovende affiche bracht ons dit jaar al voor de vierde keer naar de Lokerse Feesten. Yevgueni ( 😀 😀 😀 😦 ) mocht aftrappen en deed dit met stijl, zoals we van hen gewoon zijn. Ze brachten vooral nummers uit Van hierboven. Een blik rondom ons en een luisterend oor hier en daar leerden ons dat meer dan de helft van de aanwezigen eigenlijk niet voor hen gekomen was en ook totaal niet wist wie die Yevgueni nu eigenlijk is (“Is dat geen meisje?”). En toch wist Klaas te charmeren en zowaar de helft van de aanwezigen te laten meeklappen en zingen op o.a. Aan de arbeid, Als ze lacht en Manzijn. Voor hij Pannekoeken inzette, grapte hij nog dat we die avond nog meer dan genoeg liefdesliedjes “voor de kiezen” zouden krijgen. Missie geslaagd, wat mij betreft. De man naast mij bevestigde dit door te zeggen dat hij hen nog nooit live had gezien, maar meer dan aangenaam verrast was.

Kris en Koen Wauters
Kris en Koen Wauters

20150801_211255Onze plaats vooraan werd kleiner en hier en daar stegen al kleine, geciviliseerde gilletjes op uit het publiek. Clouseau ( 😀 😀 😀 🙂 ) kwam eraan. Je kan nu voor of tegen zijn en het klopt inderdaad dat ze wellicht nooit meer het niveau gehaald hebben van hun eerste platen (wellicht ook daarom dat ze maar liefst zes nummer brachten uit hun eerste 2 CD’s), maar de laatste jaren zijn ze terug meer de rockende toer op gegaan en dat heeft hen goed gedaan. Iets minder liedjes over de vrouw had voor mij wel gemogen, maar goed, ze weten perfect hoe ze hun publiek moeten bespelen en slagen er ook probleemloos in om de mannen die zogezegd “moesten” meekomen mee te krijgen in de Clouseau-gekte. Koen Wauters zingt niet slecht en bespeelt zijn publiek als geen ander. Ze hebben bovendien een fantastische band en een hele resem klassiekers die het hele plein woord voor woord kan meezingen. Clouseau is als live-band in Vlaanderen ongeëvenaard, of je er nu voor of tegen bent.

Marco Borsato
Marco Borsato

Ondertussen hadden we al bijna geen plaats meer en de gilletjes werden steeds luider. Tijd voor Marco Borsato ( 😀 😀 🙂 😦 ). De man heeft een stevige live-reputatie en heeft ook behoorlijk wat klassiekers bij elkaar geschreven. Het publiek had hij helemaal mee en ook hij weet zijn publiek perfect te bespelen. Toch voelt het bij hem allemaal net iets minder oprecht aan dan bij Clouseau. Koen Wauters lijkt nu eenaam veel sympathieker te zijn en gedraagt zich ook sympathieker. Als Borsato dan ook nog beweert dat dit voor hem een intiem concert was, dan begin je je toch echt wel vragen te stellen bij de grootheidswaanzin van de Nederlanders. Maar goed, een knappe band en een paar mooie songs, maar te artificieel om mij te overtuigen. Wat mij betreft, had Borsato mogen starten, gevolgd door Yevgueni met als afsluiter Clouseau. Dat had voor mij een nog betere versie van deze avond geweest.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s