Jury…

Jury… #toneel #column

A post shared by Kurt Velghe (@kvsmiley) on

“Moet jij nu echt over alles een mening hebben en dat voor God en heel de wereld verkondigen?”, zie ik de mensen soms denken als ik weer maar eens gezegd heb wat ik van een toneelstuk vind. Misschien niet, maar als dat mijn eerlijke mening is, dan heb je daar als ontvanger toch echt wel iets aan. De ontvanger mag het voor mijn part naast zich neerleggen en verder gaan met zijn bezigheden, maar hij of zij kan er ook naar luisteren en er misschien (heel misschien) iets uit leren, want ik beweer zeker niet dat ik de waarheid in pacht heb. Ik hoor ook graag eerlijke meningen en doe daar dan het mijne mee. Soms denk ik: “Jij hebt nu eens echt ongelijk zie…” of soms denk ik “Hmm, misschien heb je wel gelijk. Daar zal ik de volgende keer als acteur of regisseur rekening mee houden.”.

Zo vroeg ik voor een stuk dat ik regisseerde de mening van een jury. Die waren nu niet bepaald positief. Eerst lees je het verslag twee keer om te zien of je niets verkeerd gelezen hebt. Dan begin je de mensen van de jury te verwijten dat ze er niks van kennen en wie zij wel danken dat ze zijn dat zij zomaar jouw werk kunnen of mogen afbreken. Maar uiteindelijk moet je toegeven dat je wel zelf om hun mening gevraagd hebt. En dan moet je het natuurlijk kunnen verdragen dat zij hetgeen ze te zien kregen niet zo goed vonden. Dat is hun goed recht. Je hoeft daarom niet met alles akkoord te gaan wat ze zeggen, maar je moet het wel lezen en proberen te achterhalen waarom ze dat of dat vinden. En meestal kom je dan tot de conclusie dat ze het op een aantal vlakken bij het rechte eind hebben en dat jij daar de volgende keer rekening moet mee houden.

En dat probeer ik ook te doen. Ik probeer er rekening mee te houden en de volgende keer te veranderen wat er de vorige keer verkeerd was of verkeerd geïnterpreteerd werd. Want ook dat laatste komt vaak voor. Jij bedoelt iets zo of zo en het publiek interpreteert dat heel anders. En dat ligt meestal aan jezelf en niet aan de onkunde van de kijker. Voilà, genoteerd! Maar voor ik het juryverslag in het daartoe bestemde mapje deponeer, roep ik nog één keer : “Bende onbekwame <censuur>zakken!”. Niet omdat dat zo is, maar gewoon omdat ik mij daar dan net ietsje beter bij voel.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s