Paradijsvogels (Gaston Martens) door Het Kuurns Theater

Een trip door Nostalgia

1338545

😀 😀 🙂 😦

Al wie ouder is dan 40, zal zich zeker nog de zondagavonden herinneren op de toenmalige BRT. Die avonden waarop het gezin zich gezellig in de zetel nestelde en klaar maakte om te genieten van De Paradijsvogels (er zijn maar 3 seizoenen gemaakt en de reeks werd gedurende de jaren ’80 heel regelmatig heruitgezonden). De fratsen van Bolle Verbuyck en Rietje Rans staan op ons netvlies gebrand. Wie herinnert zich niet de glansrol van Werther Van Der Sarren als de champetter of Ugo Prinsen als de koster? De reeks was gebaseerd op het toneelstuk van Gaston Martens, dat nu gebracht wordt door onze vrienden van Het Kuurns Theater, in een bewerking van Jef Depaepe. Het verhaal is gekend. Bolle en Rietje staan klaar om Sint-Niklaas en Sint-Nicodemus te spelen en worden omver gereden door een automobiel. Ze gaan eerst naar de Hel en dan naar de Hemel om dan uiteindelijk opnieuw op aarde te belanden.

Veel heeft dit verhaal niet om het lijf, maar het levert wel genoeg stof op om Rietje en Bolle hun ding te laten doen en het publiek te laten schaterlachen. De Bolle en Rietje van dienst spelen hun rollen voortreffelijk en laten het enthousiaste publiek heel regelmatig hun lachspieren uittesten. Ook andere figuren worden raak getypeerd. Zo is het genieten telkens Manse, de koster of de champetter de scène betreden. Af en toe lijkt het of er ter plaatse geïmproviseerd wordt wat het tempo niet ten goede komt. Het tempo stokt ook vaak op andere momenten en dat is dan ook één van de weinige minpunten aan deze voorstelling. Het feit dat de regisseur ervoor kiest om dit in arena te spelen, verhoogt de betrokkenheid van het publiek. Bovendien krijgen we een mooi, afgewerkt decor te zien. De kleine scène wordt ten volle benut. Het speelvlak op de vloer stelt het café voor en op de scène staat het sterfbed van Bolle en Rietje. Voor de Hel en de Hemel wordt het decor gedraaid en krijgen we een wand te zien, bekleed met witte doeken en bevolkt met Duivelinnen en Engelen. Maar liefst twintig acteurs bevolken het stuk. De muziek wordt live gebracht door een accordeonist. Samen zorgen zij voor de typische sfeer die zo belangrijk is om dit stuk tot een goed einde te brengen.

Een kleine blik op het aanwezige publiek zegt genoeg. Het veelal oudere publiek geniet met volle teugen van deze nostalgische trip door één van de Vlaamse klassiekers. Schokschouderend zitten ze op hun stoel. De rest van de rij schokt mee en geniet, hetzij van het stuk, hetzij van de lach van man, opa of papa. Met een glimlach op het gezicht gaan we nadien naar de bar en genieten nog na van de voorstelling. Kortom, een mooie productie die heel veel mensen een leuke avond bezorgde. En meer moet dat af en toe echt niet zijn.

Regie : Martin Vanluchene

Spel : Jan Vanwijnsberghe, Nick Vleirick, Stefaan Devlaminck, Willy Denhaene, Caroline Dermaux, Ilse Desmet, Céline Decaluwé, Daan Frère, Fabienne Decoutere, Peggy Vanden Broucke, Lieven Deprez, Eva Decorte, Francis Benoit, Tom Schietgat, Tom Vanluchene, Johan Deylgat, Marleen Defever, Jozef Zasada, Lieze Velghe & Ulrieke Verbauwhede

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s