De oversteek (Koen D’haene & Jan Vanaudenaerde) door Gregoriusgilde Wevelgem vzw

Miserie, miserie, miserie…

140829_Affiche_De-oversteek-001

😀 🙂 😦 😦

14-18, de rode draad doorheen dit culturele jaar. Je kan geen café of ontmoetingscentrum binnenstappen of er hangen wel een aantal affiches die één of andere muziek-, theater- of andere voorstelling aankondigen waarin de grote oorlog herdacht wordt. Ook theatergezelschap Gregoriusgilde van Wevelgem droeg haar steentje bij (hoewel dit volgens hen eerder toevallig is dat ze net nu dit stuk speelden). Jan Vanaudenaerde herwerkte de jeugdroman van Wevelgemnaar Koen D’haene tot een volwaardig theaterstuk voor volwassenen. De Oversteek vertelt het verhaal van Aloïs, de zoon van Westvlaamse vlasboeren, die naar Amerika vertrekt in de hoop daar een beter leven te kunnen leiden. Aanvankelijk lijkt hij zich goed aan te passen, hoewel hij zijn familie hard mist. Maar dan breekt de oorlog uit en Aloïs besluit om terug te keren…

De voltallige cast!
De voltallige cast!

Het sobere decor (een witte achterwand, een klein verhoog met een stoel en een kamer, afgebakend met heiligenbeeldjes) ziet er mooi uit en accenten worden gelegd met diverse lichtstanden. De acteurs zijn consequent gekleed in hemd en foute caleçon. Hiervan ontgaat mij echter de symboliek. Jammer dat dit op zich al intriest verhaal gespeeld wordt met zoveel pathos. De pathetiek druipt van de scène en dat maakt het verdomd moeilijk om mee te leven met de personages. Af en toe eens ontluchten kan nooit kwaad. Ik kan mij bijvoorbeeld niet voorstellen dat Aloïs zich niet amuseerde tijdens zijn periode in New York. Dat was er hier echter niet aan te zien. Bovendien zit er heel weinig afwisseling in het scènebeeld waardoor het stuk zich bij momenten voortsleept naar de volgende scène.

Het is ook altijd gevaarlijk om een heterogene groep acteurs “bloot” op scène te zetten. Door hun kledij af te pakken en het decor heel sober te houden, zijn ze aangewezen op hun eigen individuele kwaliteiten en dat zorgt ervoor dat een aantal onder hen pijnlijk ten onder gaan. Gelukkig zijn er een aantal sterkhouders, zoals de moeder, de vader, Aloïs en Cottyn. Kortom, een verhaal dat zich voortsleept en in zijn eigen valkuilen trapt door een aantal eigenaardige keuzes. Niettemin chapeau dat je dit aandurft als groep. Een grote groep acteurs op scène zetten is zeker geen sinecure.

Regie : Jan Vanaudenaerde

Spel : Veerle Declerck, Manu Stragier, Johan Delaere, Loïc Gossieaux, Marc Masselis, Lisa Olievier, Jan Nuytten, Tessa Leperre, Nadine Mispelaere, Céline Gossieaux, Katrijn Ghekiere, Sabine Santelé, Guillaume Bossuyt, Michiel Coine, Hilde Duprez, Basil Cappon, Eef Van Reeth, Yorin De Ruyck, An Vanderschaeghe, Virgil Vanassche, Hera Stragier, Koos Knoop, Annie Seynhaeve & Geert Defoort

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s