Werner Haegeman & Dirk Geens

Werner Haegeman
Werner Haegeman

Vrijdag 23 mei 2014. Na een paar weken thuis trok ik er eindelijk nog eens op uit. Het ging richting ’t Sas te Harelbeke. Daar ontving Filmclub Impuls Werner Haegeman, een interessante persoonlijkheid die zo mogelijk nog interessantere films maakt. Hij studeerde psychologie en psychotherapie en werkt deeltijds in de sociale sector. Daarnaast doet hij vooral reportagewerk. Hij noemt zichzelf autodidact-freelance cineast. Hij reist graag ver en avontuurlijk, maar zijn grootste passie is het maken van scenariofilms. Deze zijn meestal psychologisch geladen en handelen vaak over levensfases, over het maken van existentiële keuzes. Ondanks de soms zware thematiek is humor toch nooit ver weg. Hij hecht ook heel veel belang aan het concept van de film, een concept dat de hele film door consequent moet worden doorgetrokken.

Dirk Geens
Dirk Geens

Hij had een collega-cineast meegebracht, Dirk Geens. Dirk is beroepsregisseur en fotograaf. Meer info is te vinden op zijn website http://www.stich.be. Hij maakte samen met Werner De Fotoshoot.

We kregen uiteindelijk vier films te zien van Werner. De eerste was De Fotoshoot, een thriller die zich afspeelt in het modellenmilieu. Heel knap in beeld gebracht. De fotografie was onberispelijk. Ondanks het feit dat er nogal wat acteurs opdraven in de film, ook goed geacteerd van de meeste. Een knappe film die misschien een beetje lijdt onder een aantal te lange dialogen, maar zeker je aandacht vasthoudt van begin tot eind. Vervolgens was Wilde haren aan de beurt, een David Lynch-achtig verhaal over een man die op een nacht zijn wilde haren verliest. Nogal experimenteel allemaal en bij momenten bevreemdend. Ik had de film al gezien, maar ik heb er nu meer van genoten. Goed gespeeld door de acteurs en bij momenten grappig. Mooi. Colette vertelt het verhaal van een zwarte prostituée, die op een dag verkracht wordt en zwanger geraakt van een AIDS-patiënt. Heel sterk. De betrokkenheid is enorm doordat de camera het hoofdpersonage constant zo dicht op de huid zit. Bovendien wordt de rol heel knap ingevuld door de actrice. Tenslotte kregen we nog Exodo te zien, een videoclip die hij maakte in opdracht voor een bevriende band. De sfeer zat perfect en de clip wist ook de juiste snaren te raken. Vier films van eenzelfde cineast, maar toch heel verschillend van elkaar. Ik ben alvast reuzebenieuwd om nog meer van hem te zien.

Tot slot liet ik nog Leave a light on zien van Marble Sounds. Een videoclip met Wim Willaert waarin een aangrijpend verhaal verteld wordt zonder woorden. Heel knap gedaan! En hiermee sloten we een hele interessante avond af met twee hele interessante cineasten. Wat mij betreft, voor herhaling vatbaar.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s