Vier Zusters (Claire Swyzen) door Zwevegems Teater

Uit het leven gegrepen

Affiche

😀 😀 🙂 😦

Claire Swyzen zag het fotoboek The Brown Sisters van Nicholas Nixon en liet zich erdoor inspireren voor het schrijven van dit stuk. Nixon nam gedurende meer dan 30 jaar, jaarlijks een foto van zijn vrouw en haar zussen. Bij de foto’s is tekst noch uitleg, maar Claire Swyzen heeft op een magistrale wijze het leven van de 4 zussen op fictieve manier ingevuld. Iedere zus heeft haar verhaal en elk om de beurt komen ze hun verhaal vertellen, nu eens grappig dan weer tragisch, maar steeds herkenbaar. We horen het relaas van de borstkanker van Marie, het verwerkingsproces van de dood van hun vader, de relatie van Martha met de man van Vera en het verhaal van Lies, die als de jongste steeds heeft moeten vechten voor haar plaats in het gezin.

Martine Degraeve, Lien Vanden Broecke, Roos Courtens & Mia Vanoutryve
Martine Degraeve, Lien Vanden Broecke, Roos Courtens & Mia Vanoutryve

Het stuk begint met de vier zussen die elk in een kader zitten te bladeren in een fotoboek. Een mooi beeld om mee van start te gaan. Iedere zus heeft haar eigen blok in haar kleur en die doet dienst als stoel, auto of gewoon als decorstuk. Het stuk begint met een plezante autorit naar Venetië. Ze willen daar champagne drinken op het San Marcoplein om de borstkanker van Marie te “vieren”. De ene vertelling volgt de andere op en aan het eind van de voorstelling krijg je een mooi beeld van hoe het leven van de vier zussen eruit ziet. Het concept zit strak en we zien een aantal hele mooie scènes, zoals het fictieve telefoongesprek met de vermeende minnares van de vader om er maar eentje te noemen. Dit stuk vraagt een onvoorstelbare naturel in speelstijl en de actrices krijgen ook de zware opdracht constant heel goed te weten waarom ze de dingen zeggen die ze zeggen. Lies en Martha houden dit de hele voorstelling lang vol. Heel af en toe krijgen we een wat slordig scènebeeld, alsof de actrices niet zo heel goed weten waar ze nu precies moeten staan. Ook de overgangen duren soms net iets te lang waardoor het tempo uit de voorstelling gehaald wordt. Het eindbeeld waar  Lies Do you know the way to San José inzet, is dan weer heel mooi als slotakkoord.  Kortom, een grandioze tekst, gegoten in een genietbaar concept.

Regie : Stefan Vancraeynest

Spel : Lien Vanden Broecke, Martine Degraeve, Mia Vanoutryve & Roos Courtens

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s