Martha & Mathilde (Pol Anrys) door Triene Wup Sente

Wiet in het dorp van de Ronde

M&M affiche

😀 😦 😦 😦

Martha & Mathilde voerde vorig jaar de lijst aan van meest gespeelde en gelezen stukken door amateurtoneelgezelschappen in Vlaanderen. Dit is een rasechte komedie en dat moet ook als dusdanig gespeeld worden. Martha en Mathilde zijn twee oude tantes die samen een hotelletje uitbaten waar nogal wat wielertoeristen over de vloer komen. Ze houden er wel een eigenaardige bijverdienste op na. Op hun zolder kweken ze cannabis. En net nu ze de oogst aan een goeie prijs kunnen verkopen, dreigt de notaris ermee om hen uit hun huis te zetten… Het begin van een hele hoop misverstanden en andere wantoestanden.

Bij het opengaan van het doek zien we een mooi decor. Het stelt de bar en de balie voor van een klein hotelletje. Her en der hangen of staan bokalen met goudvissen. De regisseur bulkt duidelijk van de goeie ideeën. Alleen staat die artistieke benadering in schril contrast met het simpele verhaaltje dat je als toeschouwer voorgeschoteld krijgt. Een andere leuke vondst is de acteurs effectief laten rondrijden in de zaal op hun koersfiets. Dit wordt echter te vaak herhaald en te lang aangehouden waardoor het op de duur wat op het systeem werkt. Ook de acteurs laten spreken in het AN was, wat mij betreft, een verkeerde keuze. Ik ben een liefhebber van het AN, maar niet in een komedie als deze. Dit vraagt, beter nog, smeekt om in het dialect gespeeld te worden. Zeggen dat dit aan een hoog tempo moet gespeeld worden, is bijna een open deur intrappen. Door acteurs verplicht in het AN te laten spelen, haal je het tempo uit de voorstelling (vooral omdat lang niet alle acteurs even natuurlijk spelen in het AN). Altijd leuk ook om de acteurs constant op scène te laten, ook als ze eigenlijk weg zijn. Alleen werkt dat hier averechts. Enkel Martha en Mathilde doen het en de hele voorstelling door stel je je de vraag waarom. Ofwel blijft iedereen op scène ofwel gaat iedereen af.

De voorstelling staat bol van de goeie ideeën en bulkt van de goeie bedoelingen. Alleen vraagt dit soort stukken geen artistieke invulling. Dit stuk vraagt om gespeeld te worden aan een verschroeiend tempo en met de juiste komische timing zodat je als toeschouwer de tijd niet krijgt om na te denken. En dat was hier jammer genoeg niet het geval.

Regie : Chantal Mahieu

Spel : Anne Dewitte, Mieke Deley, Arne Gevaert, Martijn Vanwildemeersch, Josefien Levecque, Koen Gevaert, Jan Bruneel, Dominique Vancraeynest, Tine Coucke, Carl Vandenberghe, Pascal Provijn & Jasper Vanwildemeersch

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s