Filmpjes

Zondag 16 september hadden wij onze jaarlijkse afspraak met het VAC voor hun Filmfestival Fictie.  Wij (Carpe Diem Films) namen hieraan deel met “Onderweg”, onze meest recente productie.  Bieke en Dennie vergezelden ons en stonden om 9u03 al paraat toen wij de carpool parking aan Cowboy Henk opreden.  Ze stapten in de auto voor de lange rit naar het verre Kieldrecht.  Wat mij betreft, was het een kwalitatief meer hoogstaand festival dan vorig jaar.  We kregen een aantal knappe films te zien.  Alleen jammer dat een aantal genrefilms getoond werden.  Dit hoort wat mij betreft niet thuis op een fictiefestival.  Bij mijn besprekinkjes beperk ik mij dan ook tot de speelfilms.

Onweerstaanbare drang

Van : Michaël Vermaercke

Met : Kevin De Mesmaeker, Tony Aerssens, Peter Bunneghem, Liesbeth Liétar, Yves Mouton, Truus Dewaegeneere en Björn Verhoeven

😀 😀 🙂 😦

Een man zit te ontbijten met zijn zoon en wordt opgepakt door de politie.  Hij blijkt een psychopaat te zijn die al een aantal meisjes vermoord heeft.  Heeft hij echter ook de vriendin van zijn zoon vermoord ?  Een knap gemaakt thriller-drama met goeie acteurs (op een paar kleine rollen na).  Zeer goeie cameravoering en sfeervolle belichting.  Een beetje voorspelbaar allemaal, maar toch blijf je geboeid kijken van begin tot einde.  Goed voor ZILVER+.

Briquet

Van : Tony Aerssens

Met : Michaël Vermaercke en Staf Smans

😀 😀 😦 😦

Een leuk idee, maar te weinig om 10 minuten lang te blijven boeien.  Een oudere schrijver op retour houdt een jonge schrijver gevangen.  Hij beweert dat hij zijn ideeën gestolen heeft en dwingt hem nu voor hem te schrijven.  Knappe belichting en een paar leuke shots kunnen het slappe verhaal echter niet redden.  Neem daarbij nog dat de oudere acteur zich bij momenten serieus aan overacting bezondigt en je krijgt een goed gemaakt filmpje dat te weinig om het lijf heeft om constant te boeien.  Goed voor ZILVER.

Confession

Van : Gaston Slaets

😀 🙂 😦 😦

Gaston Slaets maakt animatiefilms met de computer.  Deze vertelt het verhaal van een vrouw die komt biechten bij een pastoor die haar vroeger blijkbaar misbruikt heeft.  De decors zijn indrukwekkend en er wordt goed gebruik gemaakt van camerabewegingen en -standpunten.  Het is wel bijzonder jammer dat de personages zich heel houterig voortbewegen.  We krijgen hier een heel emotioneel verhaal te zien dat zich echter niet vertaalt in de stemmen.  De stemmen klinken goed, maar er klinkt heel weinig emotie door.  Misschien heeft dit ook te maken met het feit dat er op de gezichten van de personages ook geen emotie af te lezen valt.  Bij momenten mooi om naar te kijken, maar te weinig af om van een hele goeie film te kunnen spreken.  Goed voor ZILVER+.

One of a kind

Van : Tony Aerssens, Michaël Vermaercke, Kevin De Mesmaeker, Yannick Van Bellegem, André Blanchard, Peter Plas, Bart Robbelein en Björn Verhoeven

😀 😀 🙂 😦

Een genre dat we zelden te zien krijgen op amateurfilmfestivals, de videoclip.  Niet makkelijk om te maken, maar des te leuk als het lukt.  En dat is hier zeker het geval.  We krijgen een goed gemaakte videoclip met de nodige humor en een leuk liedje.  Hier valt al bij al weinig op aan te merken.  Goed voor ZILVER+.

Link naar videoclip

Onderweg

Van : Kurt Velghe en Ronny Claus

Met : Griet Soenens, Kurt Velghe & Pedro Lema

Tja, wat moet ik hierover zeggen.  Is toch altijd een beetje bang afwachten wat de mensen zullen vinden van je film.  Ook nu weer voelde ik de zenuwen door mijn lijf gieren op het moment dat onze film van start ging.  Hij kwam echter goed over en we kregen een mooi applaus.  Ook de jury was zeer lovend en dat leverde ons GOUD op.  Oef !  Altijd leuk om te horen dat mensen je film goed vinden.

Onderweg

Goodbye

Van : Michaël Vermaercke en Tony Aerssens

Met : Stefan Zajc en Ine Holsteens

😀 😀 😀 🙂

Er is nogal wat verschil in kwaliteit tussen de verschillende films die je op een festival te zien krijgt, maar af en toe zit er toch eens een pareltje tussen zoals deze.  “Goodbye” vertelt het verhaal over een koppel dat er lijkt op uit te trekken, of toch niet …  De schitterende fotografie, het knappe acteerwerk en het ontroerende verhaal zorgen voor een beklijvende filmervaring die je stil achterlaat.  Een hele knappe film van een getalenteerde groep filmmakers.  Proficiat !  Goed voor GOUD (minder zou onterecht zijn).

Goodbye

Het poesje

Van : Jean-Gaby-Lieve Pauwels Dhallé

Met : ?

😀 😦 😦 😦

Deze film is nog maar eens het bewijs dat goeie acteurs onontbeerlijk zijn voor een goeie film.  Het verhaaltje op zich heeft al weinig om het lijf : een meisje vraagt een poesje aan haar mama.  Mama weigert en heeft het zo druk met haar werk dat ze geen tijd heeft voor haar dochter.  Ze heeft zelfs geen tijd om haar naar de muziekschool te brengen. Ze gaat met de fiets en wordt omvergereden.  Moeder heeft spijt, maar te laat …  Geen supersterk verhaal, maar hier is wel wat mee te doen.  Het acteerwerk is echter ondermaats en dat zorgt ervoor dat je nooit meegesleurd wordt in het verhaal.  Daarenboven wordt het geheel nogal statisch gebracht en is er weinig afwisseling in cadrage.  Mooie plaatjes allemaal, maar mooie plaatjes alleen zijn niet genoeg om een goeie film af te leveren.  Toch een verdienstelijke poging.  Goed voor BRONS+.

De lijst

Van : Axel Verbraeken

Met : Axel Verbraeken, Mieke Vispoel, Pascal Govaert en Jennifer Van Eetvelde

😀 😀 🙂 😦

De dochter van een dokter staat op de lijst voor een harttransplantatie.  Haar zus probeert haar vader te beïnvloeden om haar naar voor te schuiven op de lijst.  Dat is niet naar de zin van een man wiens vrouw ook op de lijst staat.  Hij zint op wraak en dat mondt uit in een achtervolging van de zus.  Goed geacteerd, mooi camerawerk, sfeervolle belichting, maar een te mager verhaaltje naar mijn mening.  We krijgen echter wel een heel mooi in beeld gebrachte achtervolgingssequentie te zien.  Heel knap gedaan dit.  Zal wel heel wat voorbereiding gevergd hebben.  Axel Verbraeken weet hoe hij een film moet maken en dat blijkt ook hier weer.  Alleen jammer dat het verhaaltje te weinig om het lijf heeft.

De schreeuw

Van : Fabienne De Groote

Met : ?

😀 🙂 😦 😦

Een film van en voor vrouwen.  Een beetje zelfbeklag.  Een vrouw moet voor haar kind zorgen, eten maken, werken, voor haar man zorgen, enz.  Zo erg dat ze geen tijd meer heeft voor zichzelf.  En hieraan gaat ze uiteindelijk ten onder.  De film opent knap met een vlotte montage van een vrouw die gek is en dat is ook te zien aan de manier waarop er gemonteerd is.  We krijgen close-ups van haar gezicht afgewisseld met long shots van haar gestrompel door de gang van het ziekenhuis en beelden van haar dochtertje die om haar mama roept.  Jammer genoeg wordt die vlotte montage niet aangehouden tijdens de rest van de film.  Daarenboven focust de film zich veel te eenzijdig op de “miserie” van de vrouw.  Op een bepaald moment zit ze alleen in de zetel te relaxen met een boek en een glas wijn.  En dan vraag je je af waar haar man is.  Wat blijkt ?  Die ligt al in bed te wachten om sex met haar te hebben, wat zij uiteindelijk weigert.  Het ware leuk geweest om ook haar man wat meer aan bod te laten komen.  De film gaat daarenboven zwaar gebukt onder zijn lengte.  Het duurt allemaal veel te lang, het had veel korter gekund met een vlotte montage.  En zonder dialogen, waarom niet ?  Deze film was goed voor ZILVER.

Twee uilen

Van : De Waaslandse Videoclub Temse

Met : Thomas De Wit, Stefanie Moens, Gunther Heirweg & Kurt Verbraeken

😀 😀 🙂 😦

Ik geef het toe, ik ben een fan van De Waaslandse Videoclub Temse.  Ik had vorig jaar al enorm genoten van “Laat het gras maar groeien” en ook nu weer laten onze vrienden van het Waasland zien dat ze weten hoe ze een film moeten maken.  Ze weten waar ze hun camera moeten neerzetten en ook op hun belichting valt weinig of niets op aan te merken, net als op de montage.  Neem daar nog bij dat ze gebruik maken van goeie acteurs (op één na in deze film) en dat is nu net iets waar ik een zwak voor heb.  Een film staat of valt voor mij meestal met de acteerprestatie en dat zit bij deze mannen meestal snor.  Ook nu weer.  Leuk om weten, is dat één van de juryleden (Stefanie Moens) zelf meespeelde in de film.  Iedereen zette zich schrap in de hoop dat ze een slechte prestatie zou neerzetten ;-), maar niets bleek minder waar.  Ze deed dat goed tot zeer goed.  Kortom, een goed gemaakte film, goed geacteerd, maar ook hier weer een flinterdun verhaaltje.  Te weinig verhaal om van een hele goeie film te kunnen spreken.  Maar ik blijf wel een fan.  Goed voor ZILVER+.

Femke

Van : André Bosmans

Met : Femke Bosmans, …

😀 😦 😦 😦

Dit is een schoolvoorbeeld van een speelfilm die laat zien hoe moeilijk het wel is om een speelfilm te maken.  Het begint allemaal met een verhaal.  Dat is er, maar het hangt aan elkaar van de onwaarschijnlijkheden.  Een meisje wordt verkracht, wordt even getroost en springt dan doodleuk op haar fiets naar huis.  Op een klasfoto staat een onderwijzer heel ostentatief naar Femke te kijken.  De grootmoeder van Femke gaat iets drinken met de vrouw van de onderwijzer terwijl ze elkaar totaal niet kennen.  En zo zijn er nog wel een aantal.  Op de beeldvoering en de locaties valt weinig aan te merken.  Een ander pijnpunt echter zijn de acteurs.  Het is hier heel duidelijk te zien dat er met toneelacteurs gewerkt wordt.  Er wordt zwaar aan “overacting” gedaan waardoor de geloofwaardigheid compleet verloren gaat.  Ook de emoties zitten niet altijd goed.  Zo blijft Femke de hele film bijna emotieloos en barst de moeder net iets te vaak uit in een of andere misplaastste woede-uitbarsting.  Een lichtpunt was de rol van de vriend van Femke.  Kortom, een meer dan verdienstelijke poging om een speelfilm te maken, maar het verhaal en de acteursregie moeten beter.  Goed voor ZILVER.

Gamen

Van : Constant Biscop

Met : ?

😀 🙂 😦 😦

Niet echt een speelfim dit, maar wel leuk om naar te kijken.  Twee kinderen spelen samen op de Wii, maar maken meer ruzie dan wat anders.  Grappig filmpje.  Goed voor BRONS+.

Point of view

Van : Michaël Vermaercke

Met : Mike Vermeiren, Alii Sabedin en Ine Holsteens

😀 😀 😀 😦

Een meisje wordt achtervolgd door een jongeman tot je dit echter vanuit een ander standpunt gaat bekijken …  Een mooie film met een interessant uitgangspunt.  Een film die nog maar eens aantoont dat je altijd naar alle partijen moet luisteren/kijken.  Een film met quasi geen dialoog die weet te boeien van begin tot einde.  Je bent geïntrigeerd door wat er gebeurt.  De film slaagt er ook in om je op het verkeerde been te zetten.  Kort maar krachting met goed camerawerk, goede acteurs en een intrigerend verhaal.  Ik was alleen een beetje ontgoocheld in het einde.  De film had net iets vroeger mogen stoppen wat mij betreft.  Voor de rest een knap filmpje.  Goed voor ZILVER+.

We kregen heel wat films te zien en toch ook een aantal goeie films.  Vlaanderen heeft duidelijk nog talentvolle (amateur)filmmakers.  Jammer dat er niet meer mensen op dergelijk festival afkomen.  Een aantal collega’s maakte terecht de opmerking dat er ook weinig jeugd aanwezig is.  Er zijn er toch genoeg die met film bezig zijn.  Waarom laten die hun film niet eens zien ?  Een terechte opmerking waar heel wat over kan gezegd worden.  We moeten op de een of andere manier de jeugd betrekken in hetgeen we mee bezig zijn bij het CVB of de VAC.

Hierbij nog mijn persoonlijke TOP 5 van dit festival :

1. Goodbye

2. Point of view

3. Twee uilen

4. Onweerstaanbare drang

5. De lijst

Tot volgend jaar !

Advertenties

One Comment Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s