Kritiek

Stel, je bent acteur of regisseur bij een of ander amateurtoneelgezelschap.  Samen met de groep heb je iets gecreëerd waarvan je denkt : “Waaauw !  Dit is fantastisch !  Beter dan dit kan een amateurgezelschap niet worden !”.  Je stapt het podium op (of je gaat in de regiekamer zitten) en je geeft het beste van jezelf.  Het publiek houdt van je, ze hangen aan je lippen.  De weinige grappen die het stuk bevat, snappen ze en ze zijn ook muisstil op de juiste momenten.  Je geniet (als acteur of als regisseur) met volle teugen van het succes en van het langdurig applaus na de voorstelling.  Met een tevreden gevoel ga je naar de kleedkamer en geniet daar nog eens na met je collega-acteurs van de prachtige voorstelling die jullie net gaven.  Vol zelfvertrouwen stap je de gelagzaal binnen en een eerste ontgoocheling volgt al als de mensen niet spontaan rechtstaan en beginnen te applaudisseren.  Aan het tweede tafeltje zitten een paar vrienden en die wensen je wel proficiat, maar voor de rest maken ze weinig woorden vuil aan hetgeen ze zonet zagen.  Nog voor je goed en wel zit, zijn ze alweer druk aan het praten over dat weekendje Ardennen dat eraan zit te komen en waar iedereen zo naar uitkijkt om te bekomen van een jaar vol werkdruk en stress.  Je blijft een uurtje zitten en vervolgt dan je pronkronde doorheen de gelagzaal.  Je klampt je vast aan die paar mensen die je tegenhouden en je proficiat wensen met je schitterende prestatie.  Met je afgebrokkelde zelfvertrouwen kom je bij mij terecht (of iemand zoals ik, die het nodig vind om eerlijk zijn mening te zeggen) en ik vond het niet zo goed omwille van een aantal redenen.  Je veert recht, roept iets heel onvriendelijks naar mij en beent regelrecht naar de uitgang.  Op die momenten begin ik mij vragen te stellen.

Ik ben ooit begonnen met deze blog omdat ik een eerlijke mening op prijs stel en waardeer.  Wat voor zin heeft het om telkens weer bloemen te krijgen als achteraf blijkt dat niet iedereen zo tevreden was over hetgeen ze te zien kregen.  Iedereen vraagt altijd maar een eerlijke mening, maar als je die dan geeft, wordt dat niet altijd in dank afgenomen.  Ook een amateurgezelschap is het zichzelf verplicht om iets goed te brengen.  En als je niet wil horen dat het slecht was, dan kan je ook nooit beter worden.  De lat moet altijd maar hoger gelegd worden, we mogen niet op onze lauweren rusten.  Maar door alleen naar familie en vrienden te luisteren, heb je jaar na jaar weer het gevoel dat je een zoveelste meesterwerk hebt neergezet.  Terwijl dat helemaal niet zo is.  Een vriend zei mij ooit eens dat je als theatermaker tevreden mag zijn als je één keer om de vijf jaar iets brengt waarvan je achteraf denkt : “Waaaauw !  Die kunnen ze mij niet meer afpakken !”.  Maar om dat te weten, moet je luisteren naar wat de mensen echt vinden.  Ik ben een supergrote fan van het amateurtheater en denk zeker niet dat ik de waarheid in petto heb.  Ik maak evenveel fouten als gelijk wie en ook wat ik breng, is verre van altijd even goed.  Ik wil gewoon mijn eerlijke mening geven over wat ik zag, niet meer en niet minder.  En als je dat niet wil horen, dan volstaat het om mij dat zeggen.  Dan hou ik mijn mond.  Tot slot wil ik jullie nog meegeven dat ik het wél apprecieer als mensen mij echt zeggen wat ze ervan vonden.  En ik weet ook dat dat soms even slikken is, maar dan is dat maar zo.  Want zoals jullie wellicht weten : HET PUBLIEK HEEFT ALTIJD GELIJK !  Tot toneels !

Advertenties

3 Comments Voeg uw reactie toe

  1. Bjorn Vanacker schreef:

    Misschien is het voor de meeste acteurs het beste om deze blog achteraf te lezen, in plaats van het commentaar te horen net na de voorstelling. Ik kan er mee omgaan en vind het zelfs zeer positief dan er mensen zijn die dat doen, ook net na de voorstelling.
    Doe zo voort, ik vind de blog zeer boeiend.

    Bjorn

    Like

  2. Bart GERARD schreef:

    Doe zo verder.
    Je kan er als regisseur en acteur maar van leren, zodoende je kritiek maar voldoende gefundeerd is.

    Bart

    Like

  3. Bernard Soenens schreef:

    Kurt,
    Met je beschrijving van de controverse tussen hoe acteurs/regisseur hun eigen voorstelling ervaren en hoe het publieksgedeelte er over denkt dat niet tot de vaste supporters hoort, sla je de nagel op de kop.
    Gefundeerde kritiek monderling overbrengen is al een huzarenstukje, dat schriftelijk communiceren nog iets moeilijker.
    Maar het is net door dit soort uitwisselingen dat het amateurtheater beter wordt.
    Doorgaan dus.
    Bernard

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s